Inmiddels spreken we maar van maanden en er zijn er nu 3 voorbij sinds de terugplaatsing. Ik blijf een beetje hetzelfde in mijn revalidatiepatroon. Soms loop ik zonder pijn gewoon door de kamer en dan ineens is er die vreselijke scherpe pijn weer en pak ik gauw mijn kruk erbij.
Mijn rug is verschrikkelijk pijnlijk, ik kan het niet anders verwoorden maar soms is het een deprimerend gevoel; zou ik ooit weer in mijn geliefde beroep terug kunnen?
Ik heb de knoop doorgehakt en ga er wat aan doen: volgende week naar de acupuncturist en hoop dat het helpt( de assistente zei door de telefoon dat ze er groot vertrouwen in had) dus.....wat heb ik te verliezen?
Voor de nacht neem ik af en toe mijn" heerlijke " Tramadol in want om nu elke nacht dat carillon elk kwartier te horen, daar is al genoeg discussie over.
Vanmiddag wel gezwommen, dat is toch zo fijn en goed voor de stijve spieren.
Autorijden gaat ook redelijk en korte afstanden lukken me prima.
Kortom....ups en downs.....!
